Ligging
Sint Maarten is het grootste van de Bovenwindse eilanden. Het eiland
is verdeeld in een Frans en een Nederlands gedeelte. De totale oppervlakte
van het eiland is 87 km2, waarvan Franse deel 53,2 km2 en het Nederlandse
deel 34 km2 groot is. De hoofdstad van het Nederlands gedeelte is
Philipsburg en de hoofdstad van het Franse gedeelte is Marigot.
Kaart
van Sint Maarten, klik voor een grotere versie.
Geschiedenis
Mogelijk is het eiland al 4000 jaar bewoond. Sinds ca. 800 woonden
er indianen die behoorden tot de Arowakken. In de 14e eeuw werden
die verdreven door indianen die behoorden tot de oorlogszuchtige
Cariben. Deze Cariben noemden het eiland Zouteiland (Sualouiga)
vanwege de op het eiland aanwezige zoutvoorraden.
Op 11 november
1493 voer Columbus langs het eiland, zonder voet aan wal te zetten.
En passant claimde hij het eiland wel voor Spanje en noemde het
naar de heilige van die dag "Sint Maarten".
Frankrijk
en de Republiek kwamen in 1630 beide op het idee op het eiland
een kolonie te stichten. In augustus 1631 arriveerde een Nederlands
contingent dat daadwerkelijk een patroonskolonie stichtte.
De patronen waren leden van de Vlissingse familie Lampsins. In
1633 werd het
land alweer veroverd door de Spanjaarden die het eiland bezet
hielden tot vlak voor de vrede van Munster (1648).
Met de volksplanting
op Sint Maarten ging ook die op Anguilla teloor.In maart
1648 kwam
een verdelingsverdrag tussen Frankrijk en de Republiek tot
stand (verdrag van Concordia) waarbij de Republiek het zuidelijk
en Frankrijk
het noordelijk deel van het eiland kreeg. Al met al veranderde
de grens tussen beide delen nog 16 keer om in 1815 bij het
verdrag van Parijs definitief te worden vastgesteld.
Niet alleen
de grens
tussen beide eilanddelen, maar ook de eigendom van het
eiland ging in de loop der tijden een aantal malen in andere handen
over. Zo
werd het Nederlandse deel in 1672 tijdens de derde Engelse
oorlog bezet door de Fransen. De bewoners werden gedeporteerd
naar Tobago
dat destijds ook aan de Republiek toebehoorde. Na de vrede
van Nijmegen kwam het eiland weer aan de Republiek, maar de
Lampsins
verzuimden het in bezit te nemen. Het eiland bleef daardoor
de
facto Frans. Pas in 1703 is er weer sprake van Nederlands
bestuur.
In 1795 viel Sint Maarten weer geheel onder Frans gezag.
In
1801 veroverden de Engelsen de drie Bovenwindse eilanden
om ze een jaar
later, bij de vrede van Amiens weer terug te geven aan
Frankrijk. In 1810 werden de eilanden opnieuw door de Engelsen
veroverd.
Bij het verdrag van Londen werden de eilanden aan Willem
I als soeverein
vorst der Nederlanden terug gegeven. Begin 1816 vond
de overdracht plaats.
Bij Statuut van het Koninkrijk der Nederlanden
van 15 december 1954 werd vastgelegd dat Nederland, de Nederlandse
Antillen
en Suriname als gelijkwaardige staatkundige
eenheden samen het Koninkrijk der Nederlanden vormen. Suriname werd
in 1975 onafhankelijk. Zie
voor andere ontwikkelingen onder Aruba.
Informatie over de andere eilanden:
|