Ligging
Curaçao is het grootste van de Benedenwindse eilanden (444
km2). De hoofdstad is Willemstad. Ten zuidoosten van Curaçao
ligt het eilandje Klein Curaçao.
Kaart van Curaçao, klik voor een
grote versie.
Geschiedenis
Al zo'n 5000 jaar geleden was het eiland bewoond. Aan het eind
van de 15e eeuw woonden op Curaçao Arowakken. In 1499 werd
het eiland door de Spanjaard Alonso de Ojeda voor de koning van
Spanje in bezit genomen.
Eind juli 1634 veroverde een uit de Republiek der Verenigde Nederlanden
afkomstige vloot het eiland voor de WIC. De reden hiervoor was
gelegen in het feit dat de WIC behoefte had aan een uitvalsbasis
voor handel en kaapvaart. Verder was er in de Republiek een grote
behoefte aan zout. Op Bonaire en aan de kust van Venezuela waren
goede zoutpannen gelegen.
De WIC maakte van Curaçao een vrijhaven en verkreeg hierdoor
een spilfunctie in de internationale handel. Vooral in de 17e eeuw
kende het eiland daardoor een zekere welstand, die echter in de
18e eeuw sterk terug liep.
Door het faillissement van de WIC in 1791 werd Curaçao
een kolonie van de Republiek. In 1800 werd het eiland bezet door
de Engelsen, die in 1803 door de lokale bevolking werden verdreven.
In 1807 bezetten de Engelsen het eiland echter opnieuw. Sedert
1816 viel Curaçao rechtstreeks onder Nederlands gezag.
Bij Statuut van het Koninkrijk der Nederlanden van 15 december
1954 werd vastgelegd dat Nederland, de Nederlandse Antillen en
Suriname als gelijkwaardige staatkundige eenheden samen het Koninkrijk
der Nederlanden vormen. Suriname werd in 1975 onafhankelijk. Zie
voor andere ontwikkelingen onder Aruba.
Informatie over de andere eilanden:
|